آنژين صدري يک سندرم باليني است که جريان خون ناکافي در شريانهاي کرونري سبب کاهش تأمين اکسيژن در مواقع تقاضاي ميوکارد مي شود. در اصل نياز به اکسيژن از عارضه آن بيشتر است و با حملات يا وقوع مكرر درد در قفسه سينه مشخص مي شود.
آنژين صدري بهصورتهاي مختلفي مي باشد: ü
آنژين پايدار(Stable Angina): درد قابل پيش بيني و مداوم که با فعاليت شروع و با استراحت برطرف مي شود.
آنژين ناپايدار(Unstable Angina): تکرار بيشتر و طولاني درد مي باشد به طوريکه در حين استراحت نيز رخ مي دهد.
آنژين واريانت يا پرينزمنتال (Variant Angina): درد در هنگام استراحت همراه با بالارفتن قابل برگشت قطعه ST وجود دارد که به علت اسپاسم شريان کرونر است.
ايسکمي خاموش (Silent Ischemia): تغييرات ايسکمي درECG وجود دارد ولي بيمار هيچ نشانه اي گزارش نمي کند.
علائم آنژین صدری
درد که از نظر شدت از احساس سوء هاضمه تا احساس يک خفگي و سنگيني روي قفسه سينه و درد شديد همراه با هراس و احساس مرگ قريب الوقوع مي باشد. اين درد به گردن، فک، شانه ها قسمت داخلي بازو و معمولاً چپ انتشار مي يابد که در بيماران ديابتي ممکن است به علت نوروپاتي ديابتي اين درد بسيار خفيف باشد يا نباشد. احساس ضعف و بي حسي در دستها، تنگي نفس، رنگ پريدگي، تعريق، گيجي، احساس سبکي در سر و تهوع و استفراغ که از ديگر علائم مي باشند.
ويژگي مهم آنژين اين است که با استراحت و مصرف نيتروگليسرين درد فروکش مي کند. ولي در آنژين ناپايدار به علت تکرار درد، علائم با نيتروگليسرين برطرف نمي شود.
تشخیص آنژین صدری
تشخيص آنژين صدري با ECG، آزمايش خون، تست ورزش، استرساکو، اسکن يا آنژيوگرافي قطعي مي شود. مهمترين اقدام ، در کنترل آنژین صدری، پیشگیری از وقوع سکته قلبی می باشد.
