پیوند بای پس عروق قلبی

رايج ترين روش جراحي باز کردن عروق قلبی، پیوند بای ‌پس عروق کرونر قلب (CABG) مي باشد. در اين روش يک رگ خوني از بخش ديگر بدن به شريان کرونر مسدود شده پيوند زده مي شود به طوري که خون مي تواند به طرف ديگر انسداد جريان يابد. هدف از انجام آن درمان تنگي شريان کرونري با پيشگيري و درمان سکته قلبی يا نارسايي قلبي و درمان عوارض ناشي از يک PCI ناموفق مي باشد. توصيه به پیوند بای پس عروق قلبی بر اساس تعداد عروق کرونري معيوب، ميزان اختلال عملکرد بطن چپ و نشانه هاي بيمار مي باشد.
رگي که مورد استفاده قرار مي گيرد معمولاً وريد سافن بزرگتر، وريدهاي سفاليک و بازيليک پا يا بازو شريانهاي پستاني داخلي چپ و راست مي باشند. يک سر آن به آئورت صعودي و سر ديگر به شريان کرونري در ناحيه ديستال ضايعه پيوند زده مي شود.
انجام جراحي قلب به دليل وجود CPB يعني گردش خون خارج از بدن امکان پذير است.
قلب و ريه ها از سيستم گردش خون کنار گذاشته شده و به طور مکانيکي خون در جريان بوده و بدن اکسيژنه مي شود. در روش جراحي OP CABG عمل جراحي بدون پمپ مي باشد، که شامل برشاسترنومي است اما بدون CPB انجام مي شود. يک بتابلوکر ضربان قلب را آهسته مي کند و جراح از يک ثابت کننده ميوکارد استفاده مي کند.