تنگی دریچه آئورت

تنگی دریچه آئورت یکی از بیماری های خطرناک است که باید به آن توجه شود. گاهی اوقات با بالا رفتن سن دریچه آئورت تنگ می شود. از عواملی که باعث تنگی دریچه آئورت می شود رسوب کلسیم و آهک است که در سنین بالای ۷۰ سال اتفاق می افتد که به آن تنگی دریچه آئورت در سنین بزرگسالی خواهد بود.
در تنگی دریچه آئورت، خون نمی تواند از قلب خارج شود و در نتیجه خون کافی به مغز نمی رسد و ممکن است برای فردی که دچار تنگی دریچه آئورت می شود سرگیجه و حمله های قلبی و زمین خوردن و بزرگ شدن قلب خواهد شد و باید سریعا دریچه تعویض شود چون ممکن است باعث ایجاد مرگ ناگهانی شود و اصولا تنگی دریچه آئورت جز بیماری هایی است که باید به آن توجه شود.

اگر تنگی دریچه آئورت در همان سنین اوایل عمر باشد و تشخیص داده شود باید با عمل جراحی مشکل را حل کرد ولی اگر تنگی آئورت در افراد سالمند باشد در صورت عدم احتمال عمل جراحی به دلیل پیری و کهولت باید با دادن قرص کنترل شود.

نکته مهم در این افراد مبتلا به تنگی دریچه آئورت این است که موقع کشیدن دندان یا هر نوع عمل جراحی قبل از آن باید آنتی بیوتیک مصرف کرد تا میکروب روی دریچه آئورت نشیند.

بیماری ‌های دریچه ‌ای قلب، بیماری ‌هایی هستند که با درگیر کردن بافت دریچه‌ ها بر عملکرد آن ها تاثیر می‌ گذارند. دریچه‌ ها در راستای عملکرد تلمبه‌ ای قلب نقش اساسی ایفا کرده و از برگشت خون جلوگیری به عمل می‌ آورند. هر گونه اختلال عملکردی این دریچه‌ ها می ‌تواند موجب افزایش بار بر عملکرد قلب شود اگر این اختلالات عملکردی کم یا حتی متوسط باشند قلب آن ‌را تحمل می ‌کند ولی اگر به ‌تدریج شدیدتر شود طی سال‌ ها به قلب فشار آورده و در یک کلمه موجب خراب شدن آن می‌ شود.

اختلالات عملکردی دریچه ‌های قلب ابتدا هیچ‌ گونه علامتی در بیمار ایجاد نمی‌ کند ولی با پیشرفت بیماری، بیمار تحملش به فعالیت‌ های فیزیکی مانند ورزش یا بالا رفتن از پله کم می‌ شود و در آخر طیف، تنگی نفس حتی در حالت استراحت و احساس خفگی در خواب است.

تنگی دریچه آئورت مهم‌ترين بيماری دريچه ای قلب در کشورهاي توسعه‌يافته است که 3 از افراد بالاي 65 سال را مبتلا مي‌سازد. با وجودي که ميزان بقا در بيماران بي‌علامت مبتلا به تنگی دریچه آئورت در مقايسه با بيماران جور شده از نظر سن و جنس در گروه شاهد همسان است، ميانگين ميزان بقاي کلي در بيمارن علامت‌دار که عمل تعويض دريچه آئورت انجام نداده‌اند، 3-2 سال است.
در تنگی شديد آئورت انجام اکوکارديوگرافي داپلر پياپي به صورت ساليانه، براي بيماري متوسط به فاصلة هر 2-1 سال و براي بيماري خفيف هر 5-3 سال توصيه مي‌شود. تمام بيماران دچار تنگي آئورت علامت‌دار، افراد مبتلا به تنگي شديد آئورت بدون علايم واضح و افراد دچار اختلال عملکرد بطن چپ بايد به متخصص قلب ارجاع گردند. بسياري از بيماران دچار تنگي بی علامت آئورت، مبتلا به بيماري‌هاي قلبي‌ـ‌عروقي همزمان نظير پرفشاري خون، فيبريلاسيون دهليزي و بيماري شريان کرونر نيز هستند که اين موارد را هم بايد با دقت ارزيابي و درمان کرد.

علائم تنگی دریچه آئورت

علايم کلاسيک تنگی آئورت شامل تنگی نفس و ديگر علايم نارسايی قلب، آنژين و سنکوپ است.

تنگی دریچه آئورت اغلب در اثر تنگی مادرزادی و یا احتمالا به علت آهکی شدن (کلسیفیکاسیون)دریچه به دنبال تب رماتیسمی ایجاد میشود. علائم شناخته شده تنگی دریچه آئورت به دلیل عدم توانایی قلب برای تأمین خون کافی بدن بروز میکنند. درمان معمولا تعویض دریچه از طریق جراحی است. پس زدن خون از دریچه آئورت نیز ممکن است مادرزادی باشد و یا به دلیل آسیب دراثر تب رماتیسمی ایجاد شود. علائم معمولا تنها در اثر پیشرفت بیماری ظاهر میشود. این علائم تنگی نفس و گاهی تپش قلب و درد قفسه سینه است. هنگامی که علائم ناتوان کننده شوند درمان آن تعویض دریچه از طریق جراحی است.

آشنایی با تشخیص علل نارسایی قلب (کلیک کنید)

منبع: اطلاعات پزشکی خانواده. تبیان. ممتاز نیوز. پزشکی بالینی

theme