رسوب تدريجي كلسترول (يكي از انواع چربيهاي خون) و ساير چربي ها و مواد در ديواره داخلي سرخرگ (شريان) هاي بدن، باعث ايجاد پلاك هايي در جدار اين عروق مي شود كه منجر به تنگ، سفت و سخت شدن ديواره رگ ها خواهد شد . به اين حالت ، تصلب شرايين يا آترواسكلروز گفته مي شود. با گذشت زمان، افزايش رسوب چربي مي تواند تنگي و باريك شدن شريان ها را به دنبال داشته باشد و مانع خون رساني كافي به بافت ها شود.
گاهي سطح پلاك هاي چربي در جدار شريان كرونر ترك مي خورد و دچار پارگي مي شود . اين پديده باعث تجمع پلاكت ها (عناصري كه وظيفه انعقاد خون در زمان خونريزي را دارند) و ايجاد لخته در اين ناحيه مي شود كه به آن ترومبوز مي گويند. اين لخته سبب تنگ تر شدن مجراي عروق كرونر و كاهش بيشتر خون رساني به عضله قلب مي شود. با ادامه محروميت عضله قلب از اكسيژن ، قلب دچار آسيب مي شود. اگر اين لخته خون به حدي بزرگ شود كه به طور كامل مسير جريان خون را مسدود كند، بخشي از بافت عضله قلب كه توسط آن شريان تغذيه مي شود، مي ميرد. به اين وضعيت حمله قلبي يا سكته قلبي مي گويند.
عوامل خطر، رفتارها يا وضعيت هايي هستند كه احتمال ابتلاي به يك بيماري را افزايش مي دهند. عوامل خطر در سكته قلبي در دو گروه هستند:
-
عوامل خطر ارثی يا ژنتيكی سکته قلبی
فرد با آن ها به دنيا مي آيد و قابل تغيير نيستند . با اين حال با تغيير شيوه زندگي و مراقبت هاي بهداشتي درماني مي توان از ميزان تاثير اين عوامل كم كرد.
-
عوامل خطر اكتسابی سکته قلبی
اين عوامل به نوع فعاليت ها و رفتارهايي كه در زندگي انتخاب مي كنيم و انجام مي دهيم بستگي دارند و با تغيير شيوه زندگي و مراقبت پزشكي اين عوامل قابل حذف يا كنترل هستند.
