بيماري هاي قلبي عروقي اولين علت مرگ و مير در ايران است كه براساس آمار سال 1383 ، بيش از 39 درصد كل علل مرگ ها را شامل مي شود. عمده اين موارد مرگ مربوط به انسداد رگ هاي خون رسان به قلب يعني عروق كرونر است.
تصلب شرايين يا آترواسكلروز
رسوب تدريجي كلسترول (يكي از انواع چربيهاي خون) و ساير چربي ها و مواد در ديواره داخلي سرخرگ (شريان) هاي بدن، باعث ايجاد پلاك هايي در جدار اين عروق مي شود كه منجر به تنگ، سفت و سخت شدن ديواره رگ ها خواهد شد . به اين حالت ، تصلب شرايين يا آترواسكلروز گفته مي شود.
ایسکمی قلبی
با گذشت زمان، افزايش رسوب چربي مي تواند تنگي و باريك شدن شريان ها را به دنبال داشته باشد و مانع خون رساني كافي به بافت ها شود. در صورتي كه چنين اتفاقي در عروق كرونر قلب رخ دهد ، مي تواند خون رساني به عضله قلب را كم و يا حتي قطع كند . به اين حالت كه در آن خون كافي به عضله قلب نمي رسد ايسكمی قلب مي گويند.
اين وضعيت سبب ايجاد درد قلبي (يا آنژين صدري) خواهد شد.
گاهي سطح پلاك هاي چربي در جدار شريان كرونر ترك مي خورد و دچار پارگي مي شود .
سکته قلبی
اين پديده باعث تجمع پلاكت ها (عناصري كه وظيفه انعقاد خون در زمان خونريزي را دارند) و ايجاد لخته در اين ناحيه مي شود كه به آن ترومبوز مي گويند. اين لخته سبب تنگ تر شدن مجراي عروق كرونر و كاهش بيشتر خون رساني به عضله قلب مي شود. با ادامه محروميت عضله قلب از اكسيژن ، قلب دچار آسيب مي شود. اگر اين لخته خون به حدي بزرگ شود كه به طور كامل مسير جريان خون را مسدود كند، بخشي از بافت عضله قلب كه توسط آن شريان تغذيه مي شود، مي ميرد. به اين وضعيت حمله قلبي يا سكته قلبي مي گويند.
زنده ماندن پس از بروز سكته قلبي بستگي به ميزان از بين رفتن عضله قلب و نيز تشخيص سريع و دريافت به موقع مراقبت هاي درماني دارد. گسترش پلاك به طرف داخل جداره رگ و يا حركت لخته خون از ساير قسمت هاي گردش خون و قرارگرفتن در داخل عروق كرونر نيز مي تواند باعث انسداد اين عروق شوند.
