آنژین ناپایدار قلبی

آنژين قلبی ناپايدار عبارتند از:

شروع جديد (<۲ ماه) آنژين شديد، آنژين قلبی در زمان استراحت يا با فعاليت اندک، افزايش اخير در دفعات (Frequency) و شدت آنژين مزمن و آنژين عودکننده در چند روز بعد از MI حاد بدون بالا رفتن مجدد آنزيم‌هاى قلبى.

دردی که ناشی از نرسیدن کافی خون به قلب باشد (ایسکمی) و متعاقبا مرگ سلول های میوکارد قلب (انفارکتوس میوکارد)، می تواند یک درد معمول (تیپیک) قلبی و اصطلاحا آنژین قلبی بدهد.
باید توجه کنیم که درد قلبی شما طیف بسیار وسیعی می شود و ممکن است به صورت دردهای غیر معمول تظاهر یابد.

آﻧﮋﯾﻦ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار قلبی(Unstable angina) ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺪون ﻣﻘﺪﻣﮫ اﯾﺠﺎد ﺷﻮد و ﯾﺎ آﻧﮋﯾﻦ ﭘﺎﯾﺪاری ﮐﮫ ﺣﺘﯽ در حالت اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﺨﺺ ﺣﺲ ﺷﻮد، آﻧﮋﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار ﺑﮫ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﮫ اﺳﺖ. ﺗﻤﺎم ﺷﺮاﯾﻂ و ﺣﺎﻻت آﻧﮋﯾﻦ قلبی ﭘﺎﯾﺪار ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺤﺪوده اﯾﺠﺎد درد و ﮐﯿﻔﯿﺖ آن در آﻧﮋﯾﻦ ناپایدار قلبی ﻧﯿﺰ وﺟﻮد دارد اﻣﺎ ﺷﺪت و ﺗﻨﺎوب و ﻣﺪت زﻣﺎن آن ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ اﺳﺖ. آﻧﮋﯾﻦ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﻮده و در ١٠ درﺻﺪ ﺑﯿﻤﺎران ﺑﮫ ﯾﮏ ﺳﮑﺘﮫ ﻗﻠﺒﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻋﻠﺖ آن ﮐﻤﺒﻮد اﮐﺴﯿﮋن ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺎھﯿﭽﮫ ﻗﻠﺐ اﺳﺖ.

اﯾﻦ ﮐﻤﺒﻮد اﮐﺴﯿﮋن ﺑﮫ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺎز ﻣﯿﻮﮐﺎرد ﻧﺒﻮده و ﺑﮫ ﻋﻠﺖ ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﻗﻠﺐ در ﭘﻤﭗ ﮐﺮدن ﺧﻮن ﮐﺎﻓﯽ درون ﺷﺮﯾﺎن ﮐﺮوﻧﺮ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد. درد در آنژین صدری ناپایدار ﻧﯿﺰ ﺑﮫ ﻋﻠﺖ وﺟﻮد اﻧﺴﺪاد و ﺗﻨﮕﯽ ﭘﻼﮐﺘﯽ درون ﮐﺮوﻧﺮ اﺳﺖ وﻟﯽ ﺷﮑﺴﺘﮫ ﺷﺪن ﭘﻼک ھﺎی درون ﮐﺮوﻧﺮ و اﯾﺠﺎد ﻣﯿﮑﺮوآﻣﺒﻮﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮫ اﻧﺴﺪادھﺎی دﯾﮕﺮی ﺷﻮد. درﻣﺎن و دﺧﺎﻟﺖ ھﺎی ﭘﺰﺷﮑﯽ و ﭘﯿﮕﯿﺮی آﻧﮋﯾﻦ ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار ھﻤﺎن اﺳﺖ ﮐﮫ در آﻧﮋﯾﻦ ﭘﺎﯾﺪار وﺟﻮد دارد.

آشنایی با درمان آنژین قلبی ناپایدار (کلیک کنید)

منبع: تبیان زنجان. مجله علمی کائسنا. آفتاب

theme